Yumuşak Yastıklar Ülkesi
Bir zamanlar, sadece uykuda gidilebilen Yumuşak Yastıklar Ülkesi vardı. Bu ülkede yollar yastıktan, evler battaniyeden, gökyüzü ise pamuk bulutlardan oluşurdu.
Bu ülkeye yalnızca gözlerini kapatan ve sakinleşen çocuklar girebilirdi.
Bir gece, uyuyamayan bir çocuk vardı. Gözlerini kapattı ama düşünceler durmuyordu. İşte o anda yatağı hafifçe sallandı ve kendini Yumuşak Yastıklar Ülkesi’nde buldu.
Karşısına Uykucu Kedi çıktı.
“Hoş geldin,” dedi yumuşak bir sesle. “Burada acele yok.”
Çocuk yastık yollarında yürüdü. Her adımda daha hafif hissetti. Uykucu Kedi ona battaniye evleri gösterdi, ninni söyleyen rüzgârı dinletti.
Bir süre sonra çocuk esnemeye başladı.
“Gözlerim ağırlaşıyor,” dedi.
Uykucu Kedi gülümsedi.
“Demek ki hazırısın.”
Onu en büyük yastığın üstüne yatırdı. Gökyüzünden tatlı rüyalar yağdı. Çocuk derin bir uykuya daldı.
Sabah olduğunda kendi yatağındaydı ama yüzünde huzurlu bir gülümseme vardı.
Yumuşak Yastıklar Ülkesi onu unutmadı. Her uyku öncesi, yine oraya gidebilirdi.
Ve geceler artık çok daha güzeldi.
