Ayşe ve Kayıp Kırmızı Top

Bir varmış, bir yokmuş. Küçük Ayşe’nin kocaman, kıpkırmızı bir topu varmış. Ayşe topunu çok severmiş.

​Top zıplarmış: Zıp! Zıp! Zıp!

Ayşe gülermiş: Kıkır kıkır!

​Bir gün Ayşe bahçede oynarken kırmızı top yuvarlanmış, yuvarlanmış… Çalıların arkasına saklanmış. Ayşe topunu görememiş.

​Ayşe, sarı kediye sormuş:

“Miyav miyav kedi, kırmızı topumu gördün mü?”

Kedi, “Miyav, hayır görmedim,” demiş ve patileriyle yüzünü yıkamış.

​Ayşe, kahverengi köpeğe sormuş:

“Hav hav köpek, kırmızı topumu gördün mü?”

Köpek, “Hav hav, hayır görmedim,” demiş ve kuyruğunu sallamış.

​Ayşe üzülmüş. Sonra çalıların arasına bakmış. Aaa! O da ne? Kırmızı, yuvarlak bir şey! İşte orada!

​Ayşe topunu bulmuş. Top yine zıplamaya başlamış: Zıp! Zıp! Zıp!

Ayşe çok mutlu olmuş.

​Son.